Irati

Igandean, goizeko sei eta erdiak aldera arranplara iritsi nintzen eta han zegoen Larregi zain. Autoan sartu eta abian jarri ginen.

-Ta Peloia?

-Guardia omen zeukak.

-Aitzakiak! Ta Mutua?

-Guardian, ezta? Eta soka berria alferrik galtzen!

Giro ederrarekin abiatu ginen, baina Gasteiztik atera orduko, egundoko behe-lainoa aurkitu genuen. Baina ez zegoen kuidadorik, altuera txikia izaten du eta.

Ziordian autoa utzi eta oinez abiatu ginen, harrobi aldera.

-Autoa honaino ekarri besterik ez! -Larregik.

-Bai, arrazoia daukak. Uste nian bidea okerrago egongo zela. Hurrengorako bazekiat.

Gainera, kaskoa autoan ahaztu zitzaidan. Baina, atzera bila ez joateagatik, biserarekin eskalatzea erabaki nuen. Ez dut berriro egingo.

Artean ez zebilen inor, noski. Gu izaten gara, normalean, goiztiarrenak. Eta hala komeni, eguzkiak gehiegi berotu baino lehen, babesa bilatzeko. Irudi ederrak eskaintzen ditu behe-lainoak.

Hurbiltzen.

Iritsi ginen Irati bidea hasten den lekura.

Lehen bi luzeak nahiko belartsuak dira, eta sentsazioak ez dira onegiak izaten. Baina, hirugarrenetik aurrera bidea askoz ere ederragoa da.

Larregi hasi zen bidea egiten.

Banoa ni ere.

Bigarren luzean neu jarri nintzen buruan, eta kosta zitzaidan seguruak aurkitzea eta bideari jarraitzea.

Iritsi nintzen bilgunera, eta berehala etorri zen Larregi ere.

Hirugarren luzean, gauza aldatzen hasi zen. Larregiren txanda zen, berriro ere, eta gustura somatzen nuen horman gora.

-Hau bai, Xabier! Hau bai! Horrelako metro asko behar dizkiagu!

Bukatu zuen luzea, eta ni abiatu nintzen atzetik.

Hurrengo luzeak ezkerrera jotzen du, trabesian. Oso erraza da. Abiatu nintzen, eta metro gutxira, arroka-zubi batean bilgunean egin eta Larregirik etortzeko esan nion.

-Hau ez dek bilgunea! Ez al dek ikusten hor goian beste puntu gorri bat dagoela?

-Arrazoia! Honaino ailegatu haizenez, segi bilguneraino.

Eta han joan zen. Hurrengo luzea, bosgarrena, Larregiri egokitu zitzaion.

Leku horretatik aurrera plaka izugarri politak daude, gure gustukoak.

Larregik bilgunetik ateratako argazkia.

Hurrengo luzean neu jarri nintzen berriro buruan. Hala tokatzen zen eta. Plakara iritsi arte ez dago asegururik, baina bai pitzadura ederrak. Haietako batean sartu nuen Larregiren fisurero bat.

Plakara iritsi eta hortxe hasi zen eguneko dantza. Pauso ederrak.

Eta berehala etorri zen Larregi. Urari tragoska bat jo (nik ez nuen eraman, motxila minimalista prestatu nuen eta), eta azken luzeari ekin zion.

Igo nintzen ni ere, bostekoa eman eta galdetu nion:

-Ze ordu deu?

-Hamarrak eta laurden.

-Ez gaituk makalak! Bigarren luzean erdi galduta ibilita ere, bi orduan bidea likidatuta!

Litxarreriren bat jan, zerbezarik ez, trasteak jaso eta beherako bide luzeari ekin genion.

-Bidaliok Peloiari argazki bat, eta esan Odolaren mintzoa (5b, 150 m) egin dugula. Kazula-kazula!

-Oraindik ere sinistu egingo dik gainera!

Beherako bidean, Marieta izeneko bidea seinalatu zidan Larregik.¡

-Hori ere egiteko zegok!

Eskuinerago ere txaparen baten distira ikusi genuen, baina zer bide izan daitekeen arrastorik ere ez. Ea norbaitek ikertzen duen pixka bat Interneten.

Jendea zebilen Birra morettin. Batzuek bigarren luzean zeuden, eta beste batzuek, azken luzean. Gu bigarren bilgunean geundenean iritsi zirenak seguru asko.

Eta gero eskalatzera zihoan bikote batekin gurutzatu ginen.

-Ze pereza orain eskalatzera joatea, ezta?

-Bai, eguzki galdatan… Tabernan zerbeza freskoa hartu beharrean!

Iritsi ginen herrira, tabernara joan eta… Itxita!

-Inoiz baino goizago bukatu diagu eta! Ze nahi dek ba?

-Orduan, frontonean hartu beharko diagu.

Eta, horrelaxe, Zumaiara etorri ginen bueltan.

Hurrengo asteburuan (laster) ea nola gabiltzan boluntario aldetik. Sokak erabili gabe usteltzea pena izaten da.

Gortu!

 

Rock Circus

Rolling Stonesen disko ezagun bat da Rock and Roll Circus, eta Ziordian badago Rock Circus izeneko bide bat. Bururatu zait izena agian hortik datorkiola. Huraxe egiteko gogoa geneukan, eta atzo joan ginen azkenean, hiruko osoa, Gortuko trinitatea.

Argazkiaren ezkerreko espoloi zuri dotore hori Ziordiako espoloia da. Hori ere egin beharko dugu egunen batean. Baina, atzo egin genuena, erdi-erdian geratzen da. Itzaletan ikusten den lekutik hasi eta zuzen samar goraino.

Goizeko zazpietan etorri ziren Larregi eta Peloia nire bila. Hotz egiten zuen, baina eguraldi ederra zegoen. Araban, ordea, izotza ikusten genuen nonahi (gatz piloa ere bai errepidean botata) eta Peloiaren autoko termometroa -2º C-raino jaitsi zen. Eskerrak maiatzaren lehen eguna zen.

Iritsi ginen. Ez dakit besteak, baina nik gorputza ez neukan erabat bere onera etorrita. Errepetiziotako eguneko parranda batek zer aje uzten didan ikusita, hobe dut parranda gutxiago egin eta mendira gehiago joan.

Autoa harrobiaren sarreran utzi.

Eta poliki-poliki hormarantz.

Lehen bi luzeei Peloiak ekin zien. Lehena oso erraza da, eta ez oso polita. Belarra, lurra…

Hotz egiten zuen, eta itzala lehen luzean bakarrik aurkitu bagenuen ere, hatzak berehala hozten zitzaizkidan.

Tramiteko lehen luzearen ondoren, bigarrenari ere Peloiak ekin zion.

Lehenengo segurua txapatu eta babaresara. Pauso gogor samarra dela ematen du, baina babaresan sartu ezkero, erraz samar egiten da.

Kontuak gorago hasi ziren.

-Bazekiat zeatik esaten dioten “gotas de agua”- Peloiak- Hau blai ziok!

Ur tanten zatia (gotera ere entzun izan dugu) amaitzean, zati lehorrera sartzeak yu-yu pixka bat ematen zuen, katu-hankek irrist egingo zutela zirudien eta.

Luzea ondo luzea zen: 55 metrokoa. Badoa gorantz (eta ni ahozabalka hasteko beldurrez).

Bigarren bilgunera iritsi eta abisua eman zuenean ni abiatu nintzen, eta atzetik, Larregi.

Hurrengo luzea, Larregirentzat.

Orduantxe konturatu ginen katu-hanka berrien premia duela, edo zaharrei zola aldatzekoa.

Gora eta gora beti.

Peloiak eta biok ere luzea eskalatu, eta eskuinerantz jo zuen Larregik. krokisean II eta III mailakoa dela jartzen badu ere, tentuz ibili beharra dago.

Iritsi nintzenean, hurrengo luzea nik egin behar nuen ideia neukan, baina Larregik egiteko gogoa azaldu zidan, eta gustura utzi nion.

Ekin!

Luze ederra da, plaka bertikal samarra. Luzearen erdialdera dago bideko kruxa (honezkero ohitu zarete). Atsedentxo bat hartu, eta ederki atera zuen Larregik.

Gero ni abiatu nintzen. Nahiko ondo iritsi nintzen kruxera (uste baino askoz okerrago, egia esan). Pausoari begiratu, nire soka espresetik atera, eskuineko eskuarekin A0 egin eta ezkerreko eskua kazora. Txupao. Gero izango ziren kontuak. Hor nago kruxa pasatu ondoren, ezkerrerantz joanda, luzearen amaieraren bila.

Peloaik, plafoiko gizonak, ederki egin zuen pausoa. Baina bilgunera iritsi zenean errieta egiten hasi ez zitzaidan ba!

-Saiatu ere ez hain egin! Biuna! Saiatu ere ez!!!!

Ez dakit zer egin nion Peloiari, autoan ez nuen behintzat puzkerrik bota, baina haserre zegoen nirekin. Azken luzeari nik ekin nion. Bazen ordua. Bilgunean Peloia marmarrean entzuten nuen: “Hau ai dek orain ere esplikaziyuak ematen!”. Eta geroago Larregi barrez.

Aurreko astean isiltasunaz ederki gozatuko zuten hauek. Hemendik aurrera garai batean Justanean musean bezala ibili beharko dut: hitzik egin gabe. Hau da marka!

Bukatu nuen luzea, eta han etorri zen beste parea.

Aurrena karakola.

Eta gero, barea.

Kar-kar. Mendekatia izan ni ere…

Maiatzak 1. Bezperan amaitu ziren Santelmoak. Ez dakit horregatik edo zergatik, baina zerbezarik ez.

Trasteak jaso. Barritaren bat jan eta beherantz, harrobian barrena.

Itzaletan ikusten den hori elurra da, edo txingorra bestela.

Ezin esan asko gozatu nuenik atzokoan. Bideak oraindik harri solte ugari du, baina pentsatzen dut jendea pasatu ahala garbituz joango dela. Ea zer dioten beste biek.

Gortu!

 

Birra Moretti (***)

Ez, ez da hotel bat, baina ez nekien 3 izar edo 5 jarri. Larregik esan beharko du. Zuekin, jaun-andreok: Birra Mooooooooreti!!!

Txalo bero bat.

 

IMG_20160820_164423

Gaur, abuztuak 20, Ziordian izan gara Larregi eta biok. Arratsaldez, gure kasuan harrigarria bada ere. Baina, asmatu dugu. Goizean zapar ederrak bota ditu. Eta arratsaldean ere, bidean gindoazela, Arrasatera iritsi baino pixka bat lehenago, euria ari zuen. Arrasatek Mordor ematen du azkenaldian.

Eguerdiko ordubata jota, Itturrikin egin dut topo Erribera kalean.

– Ze! Gaur ez al zuazte mendira?

-Bai. Arratsaldian guaztik.

-Ze, paetea?

-Bai. Gortu biharra ziok.

Ez du ezer esan, baina muturra okertu du pixka bat. “Honei ez ziok onik egiten” pentsatu dut nik. Nola ibiltzen garen jakingo balu, lasaiago geratuko litzateke. Nork daki, agian Iturrimurri egitera ere animatuko litzateke.

Presaka bazkaldu, eta Larregirekin kafea hartzera joan naiz Erniora. Han zegoen Igone, gure irakurle finetako bat. Kafea hartu eta martxa. Laurak ondo jota utzi dugu autoa Ziordian, eta abiatu gara, tirriki-tarraka.

20160820_161442

Atxiperre dexente motxilan, eta giro ederra, batere berorik gabe.

20160820_163144

Hor dago gure gaurko pareta.

IMG_20160820_161535

Azken unean, bidea dezente okertzen da.

IMG_20160820_163739

Azkenean, ia biderik gabeko baso txiki batean barrena, iritsi gara.

IMG_20160820_164423

Ia-ia bostak dira. Gizon preparatuba gauza haundia da, eta nik, bada ezpada ere, frontala ekarri dut. Inoiz ez dago jakiterik gauak noiz harrapatuko zaituen.

Hasi da Larregi lehen luzearekin borrokan. Lehen luzea izateko elegantea dela pentsatu dut nik neurekiko.

IMG_20160820_165610

IMG_20160820_165613

Badoa plakan gora. Harria, ikaragarri ona. Ona, kazula-kazula.

IMG_20160820_165740

Gora bihotzak.

IMG_20160820_170227

Larregik lehen luzetik hasierako bilgunera ateratako argazkia.

20160820_170210

Nire txanda. Iritsi naiz lehen bilgunera eta zuzenean bigarrenaren bila abiatu naiz.

Trantsizio hutseko luze bat da. II. mailakoa.

Hor nago bigarren bilgunean. Ez dira anteojuak, argazkia borroso dago.

20160820_172131

Eta Larregi lehenengoan, bigarrenetik ikusita.

IMG_20160820_172014

Hirugarren luzeari Larregik ekin dio. Gaurkoan, ondo ikasita ekarri du luzeen banaketa.

Lehen luzea ederra izan da; bigarrena, trantsizio hutsekoa. Hirugarrena, berriz, gora zihoan ahala gozatzen ari zen Larregi.

IMG_20160820_172721

Tubo moduko batean sartu da. Izugarrizko heldulekuak zituen, jesukristoren itsasgarritasuna (adherentzia esaten dute, horretaz dakitenek).

IMG_20160820_172839

Berehala iritsi da bilgunera. Nire txanda. Abisatu dit luzea ederra dela benetan. Eta hala izan da.

20160820_173603

Asko gustatu zait niri ere. Peloiak ere izugarri gozatuko zuen, baina bere garaian soldaduzka egitea ahaztu zitzaionez, orain goardia tokatu zaio. Pena da. Baina bueltatuko gara Peloiarekin eta kamiseta berri flamanteekin. Hau hiretzat dek Wali: “noizko agindutako .eus-eko kamiseta termiko edo tekniko edo eztakitzer horiek? Oporrak ez dituk ba betirako izango”.

Beno, haria galdu gabe. Hirugarren luzean goaz oraindik, eta bidea luzea da.

Tuboan sartuta.

20160820_173716

Hurrengo luzea bideko gakoa da. Bidean pixka bat kezkatuta nentorren gaur, betiko beldur punttu horrekin. Banekien luzea niretzako zela, Larregik laguntasun osoz utzita. Eta Itturriren mutur okerrarekin akordatu naiz une batez. Keba, broma da.

Gustura ekin diot luzeari.

20160820_174339

Luze hau ere zoragarria izan da. Diedro batetik hasi, plaka batera igaro eskuinera (hor zegoen pauso tonto xamar bat) eta zulo ederrak zituen plaka batetik amaitzen da luzea. Gaizki kalkulatuta edo ez dakit zergatik, bidean konturatu naiz espres bat faltako zitzaidala. Ondo amaitu dut luzea, hala ere.

Hemen Larregi Laugarren bilgunetik ikusita.

IMG_20160820_180049

Hurbilago.

IMG_20160820_180504

Eta luzea bukatzen.

IMG_20160820_180658

Bilgunera iritsi denean, goseak nengoela esan diot. Adrenalinaren ajeak.

Zerbezarik ez dagoenean…

IMG_20160820_181114

…ez dago edari txarrik.

Larregiren ipurdia, eta atzean Beriain eguzkitan (bista ona edo zoom ona daukanarentzat).

IMG_20160820_181137

Hurrengo luzea, bosgarrena, Larregirena da.

Abiatu da.

IMG_20160820_181608

Aupa, Mauritzia!

IMG_20160820_181614

Ai, ai, ai, ai!!!!

IMG_20160820_181644

Konturatzerako, bakarrik utzi nau bilgunean. Eskerrak eserleku ederra aurkitu dudan, galtzak urratzeko. Auskalo, akaso puntueusen bigarren ekipajean galtzak ere emango dizkigute (termikoak edo teknikoak, berdin dio).

Paisaje polita daukat aurrean hala ere.

IMG_20160820_181954

Norbait honaino iritsi bada (irakurtzen, esan nahi dut), zorionak bene-benetan! Lehiaketa bat edo zeozer prestatu beharko dut zuentzat.

Aurpegi honekin geratu naiz ni bitartean bilgunean.

IMG_20160820_182004

Iritsi da Larregi eta abiatu naiz ni ere.

Hemen ni bilgunera iristen.

20160820_183917

Hurrengo luzea, seigarrena, trantsizioko horietakoa izan da, berriro ere.

Zazpigarren eta azken luzearen hasieraraino joan naiz. Han kordino lodi bat zegoen harkaitz-zubi batean pasatuta, eta Larregik (gizon prestatuba hau ere) friend batekin gortu du bilgunea.

Piura honekin ekin diot. Hori bai, aurrez baimena eskatu dut, luzeari nik ekiteko. Gizon edukatuba gauza haundia da.

20160820_184827

Luze hau ere benetan ederra izan da. Hasiera bertikala, flipatzeko moduko ur-tantak, ezkerrera trabesiatxoa, eta ur-tantak berriro ere. Ederra benetan. Zorionak bidea zabaldu zutenei. Inguruko ederrenetakoa iruditu zaigu.

Txapa utzi eta banoa gora, poliki-poliki. Baina, aurrena, pose txiki bat.

20160820_185448

Segi gora.

20160820_185733

Iritsi naiz. Badator Larregi ere.

IMG_20160820_190836

Harkaitza, beste behin ere, izugarri ona. Lapazorriya baino itsaskorragoa.

Tarteka harri sueltoa eta bloke arriskutsu batzuk bazeuden ere (orain pare bat gutxiago), bide honetako harria mundiala da.

IMG_20160820_190852

Eta goian gaude. Zazpiak eta laurden dira. “Ez gaittuk makalak!” esan diogu elkarri. Bi ordu eta laurdenean bentilatu dugu bidea!

Txokolate pixka bat jan dugu. Gaur jel-zalea falta zen, baina Larregik barrita pare bat eraman ditu, txokolateaz eta fruitu lehorrez gain. Gauzak aldatzen ari dira. Hau penagarri da!

Soka hau zer da, gorria edo laranja? (Hau lehiaketarako galdera bat izan liteke. Zergatik ez)

IMG_20160820_192134

Wathsapp bat bidali diot Itturriri, lasai egoteko, sanoysalbo gaudela.

Larregiri materiala lapurtu nahian. Ez dago erraza.

20160820_191743

Gezurra badirudi ere, zerbeza baten izena duen bidea eskalatu ondoren, akuarius edan behar izan dugu. Nora begira ote daude sponsorrak?

Puntu gorriei segika, beherako bidea hartu dugu, ekialderantz (bai, no?).

20160820_193514

Kanteratik barrena, behera iritsi gara.

20160820_200351

Eta irribarre handi-handi banarekin, autoan sartu eta Zumaiara. Eta ordu hauetan, kronista gaixoa, irakurleei zor dien errespetuagatik, idazten! Hau mixeria! Eskerrak oporretan nagoela.

Gaurkoa plazer hutsa izan da. Gortu!

(Oharra: idazten hasi naizenean “gaur, abuztuak 20” jarri dut, baina, dagoeneko, abuztuak 21 da. Ondo lo egin).

 

 

Irati bidea

Irudia

Atzo, ekainak 19, Ziordian ibili ginen Irati bidea eskalatzen. Aurreko batean, Iturrimurri ere egin genuen. Hemen duzue atzokoaren kronikatxoa.

Goizeko 6:30ean arranplara iritsi nintzaneako han zeuden Larregi eta Peloia berandu hator aurpegia jarrita. Giro polita zegoen Zumaian.

Bidean gindoazela, ordea, Arrasate parean euria ari zuen, eta Gasteiz eta Agurain pasatu arte ez zuen gelditu. Ziordian, berriz, eguraldia gris sama zegoen arren, ateri zegoen.

Ez geneukan oso argi bidean sartu edo ez, pareta bustitzen bada jai egoten delako. Dena dela, sartzea erabaki genuen. Hirugarren luzean tantaren bat edo beste sumatu bagenuen ere, giro ederra izan genuen.

Autoa harrobiaren sarreran utzi eta Irati biderantz abiatu ginen.

P1210573

Hasieran, zelai batetik.

P1210574

Eta ondoren, pista batetik. Peloiak ekin zion lehen luzeari.

P1210576

Peloia lehen bilgunean, eta ni bidean.

P1210578

Lehen luze belartsuaren ondoren, nik ekin nion bigarrenari. Hori ere belartsu samarra, baina eskalatzen hasteko modukoa.

P1210579

Peloia bigarren luzeran hasieran.

P1210580

Hirugarren luzeko argazki batzuk.

P1210581

P1210582P1210583

P1210586

Peloia hirugarren luzean.

P1210588P1210589

Hirugarren bilgunera iritsi bezain pronto ezkerrera doan II. mailako trabesia egiten hasi zen Peloia.

Han bilgune berria prestatu, eta Larregi eta biok iritsi ondoren, laugarren luzea berak egingo zuela erabakita, han joan zen.

P1210590

Goian ikusten den txorrera bosgarren luzeko pauso fina da. Peloia gora, eta ni aseguratzen.

P1210593

Hurrengo luzeari nik ekin nion.

P1210595

P1210596

P1210601

Txorrerara iritsi nintzen, eta aseguratzailea “al loro”…

P1210605

“…argaizkiak ateratzen ari zaizkit eta”.

Ni, bitartean, aurrera poliki-poliki.

P1210602

P1210607

P1210610

Seigarren eta azken luzea, Peloiak eskatu zuen berriro ere. Apetatsu zegoen mutikoa.

P1210614

Eta horrelaxe, bidearen amaierara iritsi ginen. Goian, bista ederrak.

Ziordiako espoloia gure atzean.

P1210617

Eta beherako bidea hartu genuen.

P1210618

Harrobi handi batera iritsi arte.

P1210619

P1210621

Bueltan kotxean sartu eta Sevillako estropadak entzuten (eta Xarpasen falta sumatzen) Zumaiara.