Urrian, Oier Guillanen “Zauri bolodia”

Urriaren 9an egingo dugu bigarren bilkura irakurle-taldekook eta, oraingoan, autorea etorriko zaigu bisitan. Oier Guillanen (Larratxo, 1975) Zauri Bolodia izango dugu mintzagai, eta antzerkigile, poeta, kazetari, irratilari…, zomorro definigaitz hau gertutik  ezagutzeko aukera izango dugu.

Zauri bolodia saiakera literarioa  iaz aurkeztu zuen Guillanek Txalaparta argitaletxearen eskutik, azpiko bideoan ikus dezake.

“Liburu hau krisian dagoen aktore baten eguneroko gisa irakur daiteke. Hogeita hamar urtetako krisian sinisten ez duen arren, ezin du uka dezake bere buruari nahi baino gehiagotan galdetzen diola zertan ari ote den. Undergroundean hasi eta idealista porrokatua den Zauri Bolodia apurka-apurka profesionalizatzen joan da, eta bide horretan etorriko dira nekea, desengainua, prekarietatearen zama eta, azkenik, norbere burua berrasmatu beharra. Bidaia literario horretan, Oier Guillanen alter ego honek kulturaz hausnartzen du, amateurismoa vs. profesionaltasunaz, hizkuntzaz eta politikaz, gutik nira doan bidaiaz, generoaz eta sorkuntza prozesuaz”.

Eskura dituzue, bidenabar:
-Elkarrizketa Ahoz aho saioan
Kritikak
-Elkarrizketa Argian

Gustu baduzue, urriaren 9an, 18:00etan Alondegiko “Moila” gelan.

Zain izango gaituzue!

 

Irailaren 11an “Suite frantsesa”

IKASTURTE BERRIA HASTERA GOAZ! Irailaren 11an elkartuko da uda ostean lehenengoz irakurle-taldea. Suite frantsesa izango dugu mintzagai.

Suite frantsesa (jatorrizko izenburua: Suite française) Irène Némirovsky idazle judutar ukrainarrak amaitu gabe utzitako eleberri saila da. Bost eleberri idazteko gomuta egina zuen, baina ez zuen bere asmoa burutzerik izan, 1942ko abuztuaren 17an hil baitzuten, naziek atxilo hartu eta Auschwitza iritsi bezain laster. Eleberri saila 2011n argitaratu zen euskaraz, Mikel Garmendia Ugartek eta Jose Antonio Sarasola Arregik itzulita.

Frantziaren eta frantziarren bizimoduaren irudi bat izan nahi du, 1940ko ekainean aleman gudarosteak frantses defendatzaileak suntsitu eta arazorik gabe aurrera egiten hasi zirenean. Paris eta Frantzia iparraldea ekainaren 14rako indarrez hartuak zituzten alemanek. Ekaitza ekainean (Tempête en juin) lehen eleberria paristar herritarren ihesaren lekukoa da, alemanak hiriburuan sartu aurreko eta ondorengo egunetan. Bigarrenak, Dolce (Gozo), Frantziako herrixka baten bizimodua erakusten du (Bussy izenekoa, Parisko ekialdean, Sena eta Marne departamendua, Île-de-France eskualdea), alemanen okupazioaren lehen hilabete gordin baina, aldi berean, harrigarri baketsuetan. Bi lehen eleberriok guztiz bereiz eta lotura gabeak eman dezakete lehen irakurrian. Bion arteko loturak lauso samarrak dira, baina, Némirovskyk bere oharretan dioen gisan, istorioa da batik bat bien arteko lotura, pertsonaiak baino gehiago.

Hirugarren eleberria, Captivité (Gatibualdia), ardaztuta uzteko aukera izan zuen doi-doi. Erresistentziaren ernetzea erakutsi behar zuen, aurreko Ekaitza ekainean eta Dolce ataletan agertutako pertsonaia batzuk atxiloturik eta heriotzara zigorturik azalduz. Laugarren eta bosgarren eleberrien izenburuak, agian, Batailles (Gudaldiak) eta La paix (Bakea) izatekoak ziren, baina Némirovskyren kaieretan galdera ikurraz markaturik ageri dira. Istorioaz ez daiteke deus esan, Némirovskyk oharretan aitortzen baitu bi eleberriok «linboan» direla, «jainkoen oinetara jarriak, geroak ekarriko digunaren mende baitaude».

Oharrak, delizia hutsa dira.

Segidan dituzu liburuak euskarazko edizioan jasotako kritikak.

Irailetik abendurako liburuak

Irakurri Matte irakurle-taldean gaur amaituko dugu ikasturtea Garazi Arrularen “Gu orduko hauek” ipuin bildumarekin. Arratsaldeko 18:00etan solasaldia eta ondoren mokadua. Datorren ikasturterako irakurgaiak ere zehaztu ditugu jada. Hauxek:

-Irailean, Irène Némirovskyren Suite frantsesa
-Urrian Oier Guillanen Zauri Bolodia
Azaroan Silvia Federiciren Caliban eta sorgina
Abenduan Ana Magónen Gelditu zaitezte gurekin

Uda euritsuan literatura bero!


Ekainean, Garazi Arrularen “Gu orduko haiek”

Zortzi ipuinez osatua da Garazi Arrularen lehen liburua, eta azken ipuinak ematen dio izenburua obrari: Gu orduko hauek.
Gu pluraleko lehen pertsona da. Norbera parte den kolektiboa adierazten du, beraz. Atxikimendu sentimendu bat, eta, aldi berean, multzo horretan ez daudenekiko diferentzia.Ordukok distantzia dakar gogora, iragan den garaia; denborazko distantzia, nahitaez fisikoa, lekuzkoa ere badena. Hauek, berriz, erakusle hurbilena da; ingurukoak adierazten ditu, nahiz eta norbera ez den zaku horretako parte.
Hirurak elkarrekin jarriz gero, multzo bakarrean, bereizketa horiek guztiak ikusgarri egiten dira.
Hala, bada, distantzia dago ipuinotan: ezberdinaren aurrean sentitzen den bestetasuna; errealitatea eta fantasia banatzen duen bitartea; desiraren zirrikituetatik sartzen den urruntasuna; senidetasunak gainditzea lortzen dez duen hesia; gizakion artean dagoen inkomunikazio hitsa.

Ekainaren 12an gurekin izango da idazle tafallarra, ohi bezala, arratsaldeko 18:00etan Alondegiko Moila gelan.

Bitartean, hemen duzue informazio osagarria:
Kritikak
-Liburuaren aurkezpen-bideoa

Maiatzean, Arantxa Urretabizkaiak “Bidean ikasia”

Maiatzaren 8an izango dugu hurrengo saioa, eta Arantxa Urretabizkaia (1947, Donostia) idazle ezaguna izango diugu gurekin. Bidean ikasia testigantza-liburu saritua (Euskadi Saria 2016) izango dugu mintzagai berarekin. Hondarribiako alardearen inguruko berdintasunaren aldeko borroka du langai Urretabizkaiak, esperientzia pertsonaletik abiatuta, urteetan isilik gordeak argitaratu ditu liburu honetan.

Gure letretako lehenbiziko emakumezko idazle modernoetarik bat, ibilbide luzeko autorea dugu Urretabizkaia, hainbat genero jorrati dituena: nobela, narrazioa, kronika eta baita poesia ere. Aukera paregabea bere azken lanaz eta ibilbide osoaz solasteko.

Hemen duzue Bidean ikasiari buruzko informazio osagarria:

-Kritikak
-Elkarrizketa ETB1-eko Ahoz aho saioan
-Danele Sarriugarte Urretabizkaiaren azken liburuaz Arrosa irrati-sarean

Gustu baduzue, Alondegiko Moila gelan elkartuko gara arratsaldeko 18:00etan.

Apirilean, DFWen “Sekula gehiago egingo ez dudan gauza ustez dibertigarri bat”

Itzulpen bat hautatu dugu apirilerako, Danele Sarriugartek euskarari ekarria:
Bere belaunaldiko autore estatubatuarren ikur, David Foster Wallacek eleberriak, kontakizun laburrak, kronikak eta saioak idatzi zituen. Infinite Jest eleberri mardularekin iritsi zitzaion arrakasta, eta amaitu gabe utzi zuen bere hurrengo proiektu handia. Unibertsitate-irakasle gisa lan egin zen, ingelesa eta sormen-idazketa irakasten.

Argumentua:
Enkarguz idatzi zuen ale hau David Foster Wallacek, Harper’s aldizkariak eskatuta: luxuzko itsas bidaldi baten kronika, zentzumenen postal erraldoia. Edonola den, Wallaceren fikzio-lanetako ohiko osagaiak aurki ditzakegu lan honetan ere, bere onenean: AEBko kontsumo- eta entretenimendu-kulturaren kritika zorrotza, aberastasun teknikoa, ñabardura txikienak xehe-xehe azaltzeko grina, hausnarketa filosofikoa eguneroko gertaeretatik abiatuta… eta umorea, ironia beltza barra-barra. Nola bestela bilaka liteke amesgaizto hasiera batean paradisu zirudiena?

Danele Sarriugarte, liburuaz:

 

Martxoan, “Jenisjoplin”

Martxoko saioa ez dugu, ohi bezala asteartez egingo. Egun bat aurreratu eta martxoaren 12an, astelehenez bilduko gara irakurle-taldean Uxue Alberdiren Jenisjoplin nobelaz hitz egiteko.

Hauxe du eleberriak abiapuntu:

“Baldintza makurrei aurre eginez zaildutakoa da Nagore Vargas, gaztaroa intentsitate handiz bizi izan dutenen grinarekin borrokatzera ohitua: autoritatearen kontra, benetakotasunaren bila, desafioek inarrosirik, barne bulkadaz, presaka maitatzen, bortizkeriari artez begira, arriskuari deika, edozertarako prest.

Bilbora iritsi zenean hiri bat gatazkan zeukan deskubritzeko; zenbait iraultza eta abentura, engaiatzeko; gorputz bat, biolentziaren eta erotikaren artean jokoan jartzeko.

Klasearen, aberriaren eta sexuaren izenean nork bere amorrua bizkortzen zuen garaiak gozatu zituen Nagorek. Baina orain, 2010eko irailean, 28 urte dituela, Artxandan dago Libre irratiko hiru lagunekin, azken bilkura moduko bat antolatu dute, jakinaren gainean segika dituztela txakurrak, preso hartuko dituztela ziurrenik eta itxi egingo dutela irratia”.

Segidan duzue liburuari buruzko informazio osagarria:

Kritikak
-Elkarrizketa Argian

Otsailean, “Gerrak ez du emakume aurpegirik”

Svetlana Aleksievitx nobel saridunaren “Gerrak ez du emakume aurpegirik” liburu ikaragarria –hitzaren bi zentzuetan– izango dugu mintzagai otsailaren 13an.

Gerra imajinatzean, gizonezko soldaduak datozkigu berehala gogora, baina ia milioi bat izan ziren II. Mundu Gerran parte hartu zuten emakumen sobietarrak: mediku eta erizainak, frankotiratzaileak, tanke-gidariak, gerrillari partisanoak… Ehunka lekukotasun bildu ditu egileak, haien oroitzapenak eta inpresioak biltzeko, ez kazetarien ohiko galde-erantzunekin, baizik eta konfiantza emanez, lasai hitz egin dezaten. Jasotako erretratuak antz gutxi du historiografia ofizialaren heroitasunarekin: hor ageri dira gosea, beldurra, hotza, zauriak eta oinazea… baina baita ere beste nesken elkartasuna, gizonezkoen laguntza edo gutxiespena, etsaienganako gorrotoa edo errukia… Bizitzaren eta heriotzaren arteko hari gainean dantzan, gizatasun sakon baten taupadak helarazten dizkigu, zirraraz eta dardaraz.

Svetlana Aleksandrovna Aleksievitx  Bielorrusiako idazlea eta kazetaria da. Errusieraz idazten du, eta 2015ean Nobel Saria eskuratu zuen[1]; Suediako Akademiak kazetaritza-erreportaje bat saritzen zuen lehenengo aldia izan zen .[2] Errusiako presidente Vladimir Putin-ekiko oso jarrera kritikoa agertu izan du beti. Bigarren Mundu Gerran parte hartu zuten emakumeen testigantzak jasotzen dituen Gerrak ez du emakume aurpegirik liburua euskaraz irakur daiteke, Iker Sancho Insaustiitzultzailearen eskutik.

 

Segidan duzue obrari buruzko material osagarria:

Kritikak
Iker Sancho itzultzaileari eginiko elkarrizketa
Berriako artikulua

Gustu baduzue, otsailaren 13an 18:00etan Alondegiko Moila gelan.